ในระหว่างการเดินทาง

ว่าจะทำเว็บใหม่ รวมบันทึกเก่าๆไว้ด้วยกันซะหน่อย แต่อ่านแล้วก็รู้สึกมันเก่า และส่วนโปรแกรม Blog ดังๆทั้งหลายที่เอามาลงก็ไม่ค่อยถูกใจซักที สรุปก็เลยเอาโค้ดที่เคยทำมาดัดแปลง แล้วก็พอแล้วดีกว่า

สมุดบันทึกนั้นไม่อาจเขียนบันทึก, และ Blog Software นั้นก็เป็นแค่เครื่องมือ สิ่งที่กระผมควรจัดการคือความขี้เกียจต่างหาก 🙂

ใกล้ปีใหม่แล้ว ช่วงเวลาที่มักจะมีคิวเที่ยวและเดินทางติดๆกัน ตามประสาคนไม่ค่อยปฏิเสธการเดินทางและคำเชิญ …

สัปดาห์แรกของเดือนธันวานั้นงานยุ่งเหลือหลาย เลยต้องยกเลิกการไปหลวงพระบางกับเพื่อนๆบดินทร์ (แต่ก็ดี เลยมีปัญญาให้โบนัสน้องๆในออฟฟิศได้นิดหน่อย)
สัปดาห์ที่สองทำท่าจะได้ไปปีนเขาที่ดอยม่อนจอง และอมก๋อย ก็ดันพลาดตกบันไดขาเดี้ยงเสียก่อน เลยอดไป
สัปดาห์ที่สามมีงานเลี้ยง & Presentation นักศึกษา MBA Stanford (ชั้นเรียนของน้องนก – CRP) และงานแต่งคุณอ๊อฟ (ภาคโยธา)
สัปดาห์ที่สี่นัดเพื่อนเติ้งและคุณเก้ไปเที่ยวทะเล (หน้าหนาวนะเนี่ย ;O)
ส่วนสิ้นปีก็มีงานแต่งงานคุณเกริก (ภาคคอมพิวเตอร์ CP22) ในกรุงเทพฯ คงไม่ได้ไปไหน

สรุป: เมื่อหลายสัปดาห์ก่อนเลยบอกใครต่อใครอย่างไม่ได้ตั้งใจกระแดะว่า ปีนี้กูคิวเต็มแล้วว่ะ :O

ช่วงหลังๆนี้ ชีวิตค่อนข้างจะยุ่งกับธุรกิจเสียมากกว่าอย่างอื่น แม้จะเหนื่อยบ้าง แต่ก็โชคดีที่ธุรกิจงานออกแบบและ Presentation นี้ เกี่ยวพันกับคนทีี่มีใจรักเสียมากกว่าลูกจ้างที่ทำงานไปวันๆ และก็โชคดีที่ธุรกิจนี้พอจะทำกำไรได้บ้าง เลยทำให้มีเวลาที่จะดูภาพรวมของบริษัท, เตรียมทรัพยากรต่างๆสำหรับน้อง Designer แต่ละคน, และก็ยังสามารถเลือกงานบางงานมาทำเองบ้างได้ (บางทีก็แปลก ถ้าช่วงไหนไม่ได้ทำงานกราฟฟิคเลย ในหัวมันจะมีแต่ตัวเลข แล้วก็รู้สึกว่าชีวิตมันแห้งแล้งไปหน่อย)

อ้อ… ฝากประชาสัมพันธ์หน่อยก็ดี ตอนนี้กระผมกำลังรับพนักงานเพิ่มอยู่นะขอรับ อยากได้คนที่อยากมาทำเว็บ + Presentation 2D, 3D, VDO (มีงานสิ่งพิมพ์บ้าง ถ้าสนใจ) ออฟฟิศอยู่แถวสี่แยกบ้านแขก (ฝั่งธนฯ) เข้างาน 10 โมงกว่า เลิกงานค่ำๆ (หรือทำที่บ้านก็ได้ถ้ามั่นใจ) ไม่จำกัดเพศ/วุฒิการศึกษา แต่ซีเรียสมากเรื่องใจรัก และ ทัศนคติ สนใจติดต่อ [email protected] นะครับ

ในระหว่างการเดินทาง

รู้สึกราวกับว่า ชีวิตในช่วงนี้ได้เริ่มออกเดินทางอีกครั้ง มีสัมภาระและพละกำลังอยู่พอสมควร มีความฝันที่อาจเปลี่ยนแปลงไปบ้าง แต่ก็ยังสวยงามอยู่ มีความหวังสำหรับการไขว่คว้าสิ่งต่างๆมากมายที่ใกล้เข้ามาทุกขณะ และก็มีความสุขใจในระหว่างการเดินทาง

เพราะชีวิตคือการเดินทางโดยตลอด
จึงอยากจะบันทึกไว้บ้าง … ในระหว่างการเดินทาง

photo by bechster

”..เธอคิดว่าการนั่งลงทำสมาธิใต้ต้นไม้เท่านั้นหรือที่จะทำให้เราไปสู่นิพพาน ผู้คนมากมายพยายามทำเช่นนี้ เพราะปรารถนาจะสัมผัสประสบการณ์เดียวกับที่พระพุทธเจ้าได้พบ
แต่คนเราเกิดมาต่างกัน ดำเนินชีวิตไม่เหมือนกัน นั่นเป็นเทคนิคเฉพาะของบุคคลเพียงคนเดียว ไม่ใช่วิธีการสำหรับทุกคน
แต่ละคนต้องหาวิธีการของตัวเอง..”

คำถามใต้ร่มไม้ – สายพิณ กุลกนกวรรณ ฮัมดานี